150rozdzialy * Formacja | Sanktuarium Miłosierdzia Bożego - Myślibórz
Czwartek XV tygodnia okresu zwykłego
Jezus porywa serce moje w sam żar miłości... w czasie wieczornej adoracji. »
miłosierdzie snakturarium św Faustyna

Formacja

Formacja 3 maja 2014 wyświetleń: 3087

Miłosierdzie Boże (część I - terminologia, Biblia)

 

 

Spotkania formacyjne powinien prowadzić przewodniczący Koła lub osoba przez niego wyznaczona.

Ważnym elementem spotkań formacyjnych jest dzielenie się spostrzeżeniami, wiedzą, doświadczeniem miłosierdzia Boga w życiu członków Koła. 

 

Kilka propozycji tematów, jakie można podjąć na spotkaniach

  1. Termin „miłosierdzie”. Co on oznacza, jakie jest jego pochodzenie.

Na początku zajrzyjmy do Starego Testamentu, by zobaczyć jakich słów używali autorzy natchnieni, by pokazać miłosierdzie Boga. Najczęściej spotykanym terminem jest hesed. Wyraża on dobroć, przyjaźń, życzliwość, oparte na wierności. Oznacza również wzajemną miłość, która ma oparcie w obustronnym przymierzu wierności. A więc jeżeli między dwiema osobami istnieje taka relacja, to mają być one sobie wierne, na zasadzie wzajemnego wewnętrznego zobowiązania. Gdy wyrażenie to używane jest w Starym Testamencie w odniesieniu do Boga, ma zawsze związek z Przymierzem. Nabiera wtedy charakteru nie tylko moralnego ale też prawnego. Obowiązek wierności w takim przypadku miał zarówno Bóg jak i człowiek. Gdy zatem Izrael był niewierny wobec Jahwe, również Bóg nie miał obowiązku wierności. I w tym właśnie miejscu dotykamy samej głębi znaczenia słowa hesed. Jest to miłość potężniejsza niż zdrada i grzech. Pomimo niewierności Izraela, Bóg pozostawał wierny. Można powiedzieć więc, że termin hesed ma pewne cechy męskie: wierność, stałość, odpowiedzialność, lojalność. Stwierdzenie to jest istotne w kontekście następnego biblijnego słowa, które tłumaczymy jako miłosierdzie. Jest nim  rahamim. Pochodzi ono od słowa rehem – łono matczyne. A więc wskazuje na cechy kobiece. Rahamim to miłość pełna czułości, tkliwości, pokazująca ogromne natężenie uczuć. Jest to też miłość całkowicie darmowa, niezasłużona, taka jak miłość matki do maleńkiego dziecka, które nosiła w swoim łonie, można powiedzieć, że jest to pewien przymus miłości względem słabego dziecka. Termin ten pojawia się w Starym Testamencie gdy mowa o nieszczęściu człowieka, ucisku i niesprawiedliwości. Podobnie jak w przypadku hesed tak też rahamim używane jest przez autorów natchnionych gdy mowa o grzechu Narodu Wybranego. Rahamim to bowiem przebaczenie, zlitowanie nad biedą, słabością człowieka,  to nieustanna gotowość przebaczania jaka jest w Bogu.

Znajdujemy w Biblii jeszcze inne terminy na określenie miłosierdzia. Są to np. hanan. Pierwsze znaczenie tego słowa oznacza schylić się, a w przenośni okazać komuś względy, wyświadczyć łaskę. Oznacza ono stałe usposobienie do okazywania życzliwości i łaski. Innym terminem jest hamal, czyli chronić, zachować, trwać. Oznacza ono też oszczędzenie pokonanego wroga, a także darowanie winy, okazanie łaskawości. Słowo hus znaczy litość, współczucie z naciskiem na stronę uczuciową w ich przeżywaniu, natomiast emet to przede wszystkim wierność i stałość.

Termin miłosierdzie zatem wyraża konkretną relację miedzy osobami. Czy to miedzy Bogiem i człowiekiem, czy miedzy ludźmi. Chociaż niewątpliwie ma ono swoje zabarwienie uczuciowe, jest konkretnym działaniem. Pojawia się często w kontekście niewierności, grzechu człowieka wobec Boga. Wówczas Bóg jako pełen wszelkiego miłosierdzia okazuje je nawracającemu się człowiekowi. Podana przed chwilą terminologia dotyczy też relacji międzyludzkich, w których nierzadko potrzebne jest miłosierdzie, przebaczenie. Tutaj również chodzi o konkretną postawę człowieka, który okazuje dobroć, miłość, pomoc, przebaczenie drugiemu człowiekowi.

Warto jeszcze zatrzymać się chwile na łacińskim terminie miłosierdzia - misericordia. Tłumaczy się go w następujący sposób: miser – człowiek biedny, potrzebujący współczucia i wsparcia; cor serce, które jest symbolem uczuć, miłości i dobroci. A zatem można powiedzieć, że miłosierdzie to okazywanie wszelkiego rodzaju  dobroci wszystkim którzy tego potrzebują. W Bogu wiąże się ono często z przebaczeniem grzechów, wszelkim zmiłowaniem nad ludzką słabością i niedoskonałością. W przypadku ludzi oznacza wszelką dobroć okazywaną tym którzy jej potrzebują.

Przyglądając się wszystkim terminom określającym przymiot miłosierdzia w Bogu można wyłonić cechy tego miłosierdzia. Jest ono ojcowskie. Bóg lituje się nad tymi, którzy się Go boją, jest opiekunem wdów i sierot – jak czytamy w Biblii. Jest stały w łaskawości i przebaczeniu, wierny temu co raz ustanowił i obiecał. Miłosierdzie to jest także matczyne, Jahwe nie zapomina o swoich dzieciach, i jak mówi prorok Izajasz, nawet gdyby matka zapomniała o swym niemowlęciu Bóg nie zapomni o człowieku.

Miłosierdzie to szczególna potęga miłości, jest większe niż grzech człowieka, jest miłością gotową do przebaczenia, gdy człowiek żałuje i zwraca się do Stwórcy. Miedzy Bogiem i człowiekiem nie ma równości. Jest to relacja Stwórcy i stworzenia. Dlatego relacja ta choć jest relacją miłości, to miłość ta ze strony Boga zawsze będzie miłosierna. Ten bowiem który kocha jest samą doskonałości, świętością a zniża się do słabości i kruchości człowieka. Miłości Jego towarzyszy nieustanne miłosierdzie.

Niech to Boże miłosierdzie ogarnie całe nasze życie. Nie bójmy się powierzyć w dłonie tak miłosiernego Stwórcy.

 

 

  1. Miłosierdzie Boga, które objawia się w Starym Testamencie.

W wielu miejscach autorzy natchnieni pisali o łaskawej miłości Boga, o Jego miłosiernym działaniu wobec człowieka. Przypatrzmy się zatem wybranym słowom i wydarzeniom Starego Testamentu, by zobaczyć jakie jest to miłosierne działanie Boga w stosunku do człowieka.

         Pierwszym tekstem biblijnym, mówiącym o Miłosierdziu Boga jest stworzenie świata. Bóg, który był szczęśliwy sam w sobie, nie potrzebował by istniał ktoś lub coś poza Nim. Mimo to z nadmiaru miłości jaka jest między Trzema Boskimi Osobami stworzył wszystko co istnieje. Już zatem sam fakt istnienia jest okazaniem miłosierdzia Boga, który sprawił, by był jeszcze ktoś poza Nim. Innym miejscem objawienia się miłosierdzia Boga jest historia grzechu pierworodnego. Bóg dając człowiekowi wolność, z miłości pozwolił mu na działanie według własnej woli, można powiedzieć, że Bóg z miłości do człowieka „zaryzykował” dając mu dar wolnej woli. Człowiek ten dar źle wykorzystał, zgrzeszył i tu znowu Bóg objawił mu swoje miłosierdzie. W raju, po grzechu pierworodnym padła pierwsza zapowiedź odkupienia. Bóg rzekł do węża: „Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a Niewiastę, miedzy potomstwo twoje a Potomstwo Jej, ono zmiażdży ci głowę a ty zmiażdżysz mu piętę” (Rdz 3, 15). W historii ludzkości przedstawionej w Starym Testamencie wiele razu autorzy natchnieni pisali o Bożym Miłosierdziu. Przykładem niech będą tu słowa samego Jahwe, które usłyszał Mojżesz, a zapisane zostały w księdze Wyjścia: „Jahwe, Jahwe, Bóg miłosierny i łaskawy, cierpliwy, pełen dobroci i wierności” (Wj 34, 6). Wszystkie użyte tu określenia pokazują Miłosierdzie Boga.

         Prorocy wiele pisali o łaskawości i dobroci Boga. Posłuchajmy zatem kilku przykładów. Prorok Izajasz pisał: „Czy może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta która kocha syna swego łona? A nawet gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie” (Iz 49, 15). Prorok Joel natomiast pisał w następujący sposób: „Nawróćcie się do Jahwe, Boga waszego! Bo on jest łaskawy i miłosierny, cierpliwy, pełen dobroci i przebaczający zło” (Jl 2, 13).

         W pismach proroków odnajdujemy też teksty mówiące o miłosiernym działaniu Boga wobec człowieka: prorok Ezechiel tak pisał w Imieniu Jahwe: „Ja będę pasł moją trzodę i Ja będę pędził na legowisko – wyrocznia Jahwe. Zbłąkanej będę szukał, tę, która się odłączyła, zawrócę, mającą złamanie opatrzę, chorą umocnię, tej zaś która jest tłusta i mocna, będę strzegł, będę ją pasł w prawości (Ez 34, 15-16).

Również w psalmach znajdujemy wiele tekstów mówiących o Miłosiernej miłości Boga. „A Ty, Panie, jesteś Bogiem miłosiernym i łaskawym, cierpliwym, pełnym dobroci i wierności (Ps 86, 15); i w innym psalmie: „Wspomnij na miłosierdzie Twoje Panie, na twoją dobroć, która trwa od wieków” (Ps 25, 6).

         Piękna jest również historia związana z niewolą egipską. Gdy lud Izraelski wołał o pomoc, Jahwe wysłuchał błagań i rozpoczął cudowny proces uwalniania z Niewoli Egipskiej. Uwalnianie to trwało bardzo długo. Na początku Faraon nie chciał wypuścić Narodu Wybranego z Egiptu, a później lud szedł przez pustynie 40 lat. Wszystko to jednak okazało się potrzebne, by osiągnąć wolność wewnętrzną, nie tylko zewnętrzną. Te wszystkie lata były potrzebne by Naród Wybrany ukształtował swego ducha i uwierzył Bogu.

         Na podstawie tych wszystkich przeczytanych tekstów widzimy jakie było i jakie nadal jest to Boże Miłosierdzie. Nawet gdy ze sprawiedliwości, Bóg mógłby karać człowieka, to jednak okazuje mu dobroć. Więcej nawet kara może być wyrazem miłosierdzia. Gdy nie było innej możliwości, by ratować Naród Wybrany przed nieszczęściem grzechu, Bóg dotykał go cierpieniem, by się odwracał od zła a zwracał ku swojemu Stwórcy. Gdy tylko lud pokutował, Jahwe zawsze się litował i oddalał kary. 

         Jak widać zatem Stary Testament pełen jest historii, mówiących o dobroci Boga. Powyższe teksty to tylko nieliczne przykłady. Bóg wiedział najlepiej, co jest dobre dla człowieka i jak go ratować przed nieszczęściem doczesnym i wiecznym. Nawet wtedy gdy na pierwszy rzut oka wydaje się, że postępowanie Jahwe jest karaniem, to w rzeczywistości jest ono zawsze wyrazem miłości miłosiernej, a nigdy wyrazem gniewy lub złoci. Bóg bowiem zawsze pragnął i pragnie dobra człowieka, to człowiek nie zawsze potrafi dobrze odczytać Boże działanie w swoim życiu.

 

  1. Miłosierdzie Boga objawione w Nowym Testamencie

Stary i Nowy Testament opowiadają o tym samym Bogu Miłosiernym, tyle, że Nowy Testament objawia Go jeszcze bardziej, najbardziej jak to możliwe. Sam Bóg, Jezus Chrystus, ukazuje, w sobie tajemnicę Trójcy Świętej.

Nie było lepszego sposobu, a zarazem bardziej zaskakującego niż to, że Bóg stał się człowiekiem. Już sam ten fakt jest niepodważalnym dowodem na Miłosierdzie Boga. Nieprawdopodobne uniżenie Stwórcy – sam stał się równy swemu stworzeniu, by objawić siebie i swoją miłość, by człowiek uwierzył jak bardzo jest kochany. Wcielenie Syna Bożego jest zatem pierwszym faktem Nowego Testamentu świadczącym o miłosiernej i litościwej miłości Boga. Świadczą też o niej wszystkie słowa i czyny Jezusa, całe jego  życie.

Syn Boży nauczał o tym jaki jest Bóg. Najbardziej znane i godne przytoczenia są przypowieści: O Symu marnotrawnym, albo lepiej ją nazwać o Ojcu miłosiernym, czy o zabłąkanej owcy, albo robotnikach w winnicy. Przyjrzyjmy się im, by przypomnieć sobie, jaki obraz Boga one przekazują. W pierwszej z wymienionych przypowieści Ojciec miłosierny wychodzi naprzeciw swego syna, czeka na niego, nawet nie chce słuchać przeprosin i usprawiedliwień, być może wie, że tak naprawdę wypływają one z miłości własnej. Syn wrócił bowiem nie z miłości do Ojca, jak wiemy, ale z biedy i głodu, które go spotkały po roztrwonieniu majątku. Ojciec nawet o to nie pyta. Przyjmuje syna takiego jakim jest, niedoskonałego. Nie ma jednak mowy w przypowieści, że syn znów otrzymał jakąś część majątku, wręcz przeciwnie, to starszy syn słyszy od Ojca: „wszystko co moje do ciebie należy”, a zatem można wnioskować, że Ojciec nie jest pobłażliwy i pozwala młodszemu synowi ponieść konsekwencje swoich czynów. Przypowieść o zagubionej owcy to piękny obraz przedstawiający pogubionego, uwikłanego w swych grzechach człowieka, który odchodzi od Boga, a Ten go szuka, znajduje i tuli do siebie.

Robotnikom w winnicy natomiast ich gospodarz, który symbolizuje Boga, zapłacił według miary miłosierdzia nie sprawiedliwości.

Często też w innych słowach, Jezus mówił o miłosierdziu Ojca: „Bądźcie miłosierni jak Ojciec wasz jest miłosierny” (Łk 6, 36). Są to chyba jedne z najbardziej znanych słów z Ewangelii i najlepiej odzwierciedlają tę prawdę o Bogu.

Obok słów są także konkretne czyny Jezusa, które jeszcze bardziej niż słowa świadczą o Jego miłosierdziu. Chodząc po ziemi Chrystus przygarniał dzieci, brał w obronę ludzi słabszych, uzdrawiał chorych, z wielkim wzruszeniem podchodził do ludzkiego cierpienia. Gdy zmarł Łazarz, brat Marii i Marty, Jezus wzruszył się głęboko i z miłości do człowieka, wskrzesił Łazarza. To wszystko co czynił miało swoją cenę. Wszelkie cuda bowiem były przyczyną nienawiści wrogów Mistrza z Nazaretu i przyczyniały się poniekąd do Jego skazania na śmierć krzyżowa. Pomimo to Jezus, nie cofnął się w czynieniu miłosierdzia wobec ludzi. Uczył miłości, prawdy, pokazywał na czym polega prawdziwe dobro, upominał i karcił dla dobra człowieka. W Starym Testamencie Bóg karał Lud gdy nie było innego sposoby ratowania go przed grzechem, tak podobnie w czasie Nowego Testamentu, Chrystus upominał, gdy była taka potrzeba.

Największym objawieniem Miłosierdzia Jezusa jest niewątpliwie dzieło Odkupienia: męka, śmierć i Zmartwychwstanie. Cierpienie, wydanie w ręce ludzi, uniżenie na jakie się zgodził dla dobra człowieka, to niezbity dowód Jego miłości miłosiernej. Męka i śmierć Chrystusa wybawiła ludzkość od największego nieszczęścia, od beznadziei życia, od potępienia wiecznego, które byłoby konsekwencją życia ludzkiego, uwikłanego w grzech. Dzieło Odkupienia dało człowiekowi nadzieję, na wieczne szczęście. Nie ma większego daru, ale ten dar był i jest okupiony wielką ofiarą Chrystusa. Jego słowa, całe życie jest też przykładem, jak powinien żyć każdy człowiek. To również jest oznaką miłosierdzia Jezusa. Pokazał nam jak mamy postępować byśmy sami byli szczęśliwi w tym życiu i w wieczności i by ci którzy żyją obok nas również mogli być szczęśliwi.

Dziełem miłosierdzia Chrystusa jest również Kościół, który założył, by w nim nieustannie być w łączności ze swoim ludem. Kościół jest zatem niejako przedłużeniem miłosiernego dzieła Odkupienia, dokonanego przez Chrystusa, w którym możemy czerpać wszelkie łaski i doznawać na co dzień, miłosierdzia Bożego.

 

 

 

 

aktualizowano: 2017-04-21

Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego

Boh. Warszawy 77, 74-300 Myślibórz,
tel. +48.957473450
2018 © Wszelkie Prawa Zastrzeżone

Wsparcie sanktuarium

PKO BP Myslibórz: 23 1020 1954 0000 7102 0056 2538

Wpłaty z zagranicy:
PKO BP Myślibórz 23 1020 1954 0000 7102 0056 2538
SWIFT: BPKO PL PW IBAN: 73 10201954 12024017013

Koła koronkowe

projektowanie, design, stron www szczecin, design,branding, projektowanie logo, aplikacje mobilne